تبلیغات
وبلاگ باغ تنگه «باقرتنگه» baghertange/baghtanghe veblog - تئاتر دانشجویی مازندران به متولی خاص نیاز دارد

تئاتر دانشجویی مازندران به متولی خاص نیاز دارد

نویسنده: اشکان جهان‌آرای خبرنگار
6 روز دیگر تا 16 آذر، باقی مانده است. اما قرار گرفتن در آستانه روز دانشجو سبب شد تا به همین بهانه، در این شماره از صفحه تئاتر استان نگاهی به فعالیت‌های تئاتر دانشجویی در مازندران داشته باشیم.
1393/09/10
 تئاتری که در بین سایر بخش‌های فعال تئاتر استان کمتر به چشم می‌آید و خرده فعالیت‌های آن نیز به فضاهای دانشگاهی محدود می‌شود. «حمیدرضا گل‌محمدی تواندشتی» یکی از هنرمندان باسابقه و فعال تئاتر مازندران است که سال‌هاست در جهاد دانشگاهی به عنوان کارشناس تئاتر فعالیت دارد و علاوه بر حضور در دنیای تئاتر خارج از دانشگاه، به پرورش دانشجویان علاقه‌مند به این هنر در دانشگاه مازندران هم می‌پردازد.
گروه تئا‌تر «سیاوشان» وابسته به کانون تئا‌تر جهاد دانشگاهی واحد مازندران به نویسندگی و کارگردانی «گل محمدی تواندشتی» تاکنون نمایش‌های متعددی از جمله «حراج»، «سوءتفاهم»، «قطره خون»، «آلوده»، «اتاق انتظار»، «حاجی فیروز»، «سپاسگزاری»، «انتخاب» و نمایشنامه خوانی «یک پیراهن یک ویولن» و «قدر عافیت» را تولید و اجرا کرده است.
 وی در گفت‌وگو با همشهری با بیان این‌که هنوز در تئاتر دانشجویی موفق به اجرای عمومی نشده‌ایم، گفت: طی 3 سالی که در دانشگاه مازندران فعالیت می‌کنیم، در هر دوره 30 تا 40 دانشجو در دوره‌های ما شرکت می‌کنند. خوشبختانه در هر ترم هم توانستیم کارهای کوتاه در حد 35 دقیقه‌ هم در بخش خیابانی و هم صحنه‌ای تولید کنیم و به اجرا بگذاریم که در مجموع بیش از 30 کار کوتاه با حضور دانشجویان تولید شد.
  • محدودیت اجرا، مشکل تئاتر دانشجویی
 این هنرمند با سابقه تئاتر استان افزود: یکی از مشکلات تئاتر دانشجویی، محدودیت در اجراست. یعنی اگر گروه‌های تئاتر دانشجویی اجرایی داشته باشند فقط در سطح دانشگاه است. خود ما در این 3 سال فقط توانستیم یک نمایش به نام «حراج» را که در حوزه دفاع مقدس بود به راهیان نور اعزام کنیم. بقیه اجراها به سطح دانشگاه محدود می‌شود. از سویی دیگر بسیاری از تئاتری‌های ما مخاطب خود را نمی‌شناسند. برای همین تئاتر، البته نه فقط در مازندران، بلکه در بیشتر نقاط کشور با شعار «هنر برای هنر» تولید می‌شود. حتی اگر نظر خود هنرمند این نباشد. در فضاهای دانشگاهی نیز این موضوع بیشتر احساس و مشاهده می‌شود. چون معمولاً دانشجویان فعال در بخش تئاتر تحت تأثیر فضای علمی و محیط هنری اطراف‌شان به سوژه‌های خاص و نمایشنامه‌های خارجی رو می‌آورند. گل‌محمدی خاطرنشان کرد: مشکل همیشگی و تکراری حوزه تئاتر که گریبان تئاتر دانشجویی را هم گرفته است، مسأله مالی و اقتصادی است که در دیده نشدن تئاتر دانشجویی تأثیرگذار است. در دانشگاه‌های ما بودجه‌ای برای برای تئاتر اختصاص نیافته است. حتی جهاد دانشگاهی هم ریالی بودجه به تئاتر اختصاص نداده است. همین از دانشجویان شهریه‌ای نمی‌گیریم تا با وجود کمبود اعتبار دانشجویان را به سمت این هنر جذب کنیم و تمام توان خود را به کار می‌گیریم تا با حداقل امکانات و بدون بودجه کار خوب تولید کنیم.
  • نبود هماهنگی بین دانشگاه و دستگاه‌های فرهنگی
  وی اظهار کرد: مسأله دیگری که باعث کمتر توجه شدن به تئاتر می‌شود نبود هماهنگی بین دانشگاه و دستگاه‌های فرهنگی مانند ادارات فرهنگ و ارشاد‌اسلامی شهرستان‌هاست. این موضوع بستگی به میزان توجه و تلاش مسئولان برای وارد کردن تئاتر دانشجویی به جامعه دارد. به هر حال نباید فراموش کرد که دانشگاه‌ها سرشار از استعدادهای بالای هنری هستند و می‌توانند با توجه به میزان آگاهی دانشجویان از موضوعات روز جامعه نقش مفیدی در تولید تئاترهای تأثیرگذار داشته باشند. ضمن این‌که توجه به این هنر در فضای دانشگاه می‌تواند دانشجویان را برای توجه به تئاتر در دوران پس از دانشجویی نیز آماده کند. به همین دلیل می‌تواند یک سرمایه‌گذاری فرهنگی برای کل جامعه محسوب شود.کارشناس تئاتر جهاد دانشگاهی مازندران با تأکید بر ضرورت پرورش نیروهای حرفه‌ای در تئاتر دانشجویی، گفت: اگرچه در بیشتر فضاهای دانشگاهی مازندران رشته تئاتر به صورت آکادمیک تدریس نمی‌شود، اما توجه به این گونه فعالیت‌ها می‌تواند استعدادهای بالای دانشجویان را در این حوزه نیز کشف کند. ضمن این‌که با توجه به حضور دانشجویان غیربومی در دانشگاه‌های استان، می‌توان از ظرفیت استان‌های دیگر نیز برای تولید تئاترهای خوب بهره برد. ما باید در فضای دانشگاهی هنرمند بسازیم.
  • جشنواره‌زدگی، معضل تئاتر
گل‌محمدی با بیان این‌که یکی از معضلات تئاتر ما جشنواره‌زدگی آن است، اظهار کرد: این مسأله در همه رده‌های تئاتر قابل مشاهده است و تئاتر دانشگاهی هم از این قاعده مستثنی نیست. برای همین در تولیدات خود بیشتر سعی می‌کنیم قالب طنز را به کار بگیریم تا هم پیام نمایش به شکلی ساده‌تر انتقال داده شود و هم طراوت را به محیط‌های دانشجویی القا کنیم. البته نگاه‌مان این است که از این راه وارد تئاتر جدی هم بشویم. از طرفی به دلیل قدرت بالای برقراری ارتباط تئاتر خیابانی و کم هزینه بودن آن، سعی کردیم به تئاترهای خیابانی رو بیاوریم.
وی افزود: تئاتر دانشگاهی ما به کارشناسی و نظارت هنرمندان کاربلد نیاز دارد. معمولاً گروه‌های دانشجویی تئاتر در استان ما بدون نظارت کارشناسان اقدام به فعالیت می‌کنند و دست به تولید نمایش می‌زنند. همین مسأله سبب می‌شود که کمتر رد پایی از تئاتر مازندران در جشنواره‌های تئاتر دانشجویی دیده شود. به نظرم یکی از دلایل این موضوع این است که معاونت فرهنگی دانشگاه برای بازخوانی و بازبینی نمایش‌های دانشجویی نیروی خبره ندارد. یعنی متولی خاص بررسی کننده تولیدات دانشجویی نداریم و مرجعی نیست که اشکالات حرفه‌ای آن را یادآوری کند. برای همین تئاترهای دانشگاهی ما ضعیف هستند. این هنرمند تئاتر استان خاطرنشان کرد: البته به نظرم دانشگاهیان از حضور کارشناسان حرفه‌ای نمایش در معاونت‌های فرهنگی استقبال می‌کنند، اما چون متولی خاصی برای تئاتر در دانشگاه‌ها نداریم، همین باعث می‌شود فعالیت‌ها پراکنده شود. فقط از دانشگاه مازندران حدود 8 سال پیش گروهی در جشنواره تئاتر دانشجویی شرکت کرد که در مراحل مقدماتی رد شد.این موارد مشکلات تئاتر دانشجویی را رقم می‌زنند که ریشه همه آن‌ها نداشتن متولی خاص تئاتر در فضاهای دانشگاهی است.
  • ضرورت تولید آثار اجتماعی
کارشناس تئاتر جهاد دانشگاهی مازندران گفت: به نظرم باید تلاش کنیم تا کارهای اجتماعی‌تری را در فضاهای دانشجویی تولید کنیم. در این صورت هویت تئاتر در دانشگاه‌های ما بیشتر خودش را نشان خواهد داد. همه این موارد نیاز به توجه بیشتر مسئولان دارد. زیرا در هر دوره بدون این‌که تبلیغات وسیعی در دانشگاه انجام شود، حدود 40 دانشجو برای حضور در کلاس‌ها اعلام آمادگی می‌کنند. این یعنی ظرفیت و استقبال در دانشجو وجود دارد و باید با انجام برنامه‌ریزی‌های مختلف او را به سمت این هنر سوق داد. اما می‌بینیم که بسیاری از هنرجویان ما به دلیل تداخل ساعت کلاس‌های درس و دوره آموزشی امکان حضور در دوره را ندارند.
گل‌محمدی درباره وضعیت تئاتر استان نیز با بیان این‌که در مازندران باید پیش از هر چیز موقعیت اجتماعی نمایش را بسنجیم، اظهار کرد: معتقدم برخی گروه‌های تئاتری ما یک سری آسیب‌هایی را در این حوزه به وجود می‌آورند. بعضی از افراد فکر می‌کنند تئاتر برای تفریح است و به رسالت تئاتر توجهی ندارند و  به نوعی تئاتر را خوب نشناخته و بیشتر ظاهر آن را می‌بینند. نتیجه فعالیت با این نگرش در برخی گروه‌ها می‌تواند به دیده نشدن برخی از ارزش‌های اجتماعی بینجامد. برای همین خانواده‌هایی را می‌بینیم که گرایشی به فعالیت فرزندشان در این هنر ندارند. زمانی برای دانش‌آموزان دبیرستانی فعالیت می‌کردم. باوجود علاقه دانش‌آموزان، اولیای آن‌ها باورشان این بود که تئاتر فضای امنی برای فرزندانشان نیست این باور را باید خود هنرمندان از بین ببرند.


طبقه بندی: اخبار News،
برچسب ها: تئاتر دانشجویی مازندران به متولی خاص نیاز دارد،

تاریخ : یکشنبه 10 اسفند 1393 | 03:19 ب.ظ | نویسنده : حمیدرضا گل محمدی تواندشتی | نظرات
.: Weblog Themes By SlideTheme :.